Paul Reed Smith Custom 24 VS PRS SE Custom 24

[Yameth]

Εδώ έχουμε ένα πολύ διαφωτιστικό βίντεο απο τον Philip McKnight σχετικά με τις διαφορές μεταξύ της Paul Reed Smith Custom 24 και της PRS SE Custom 24. Η πρώτη κοστίζει γύρω στα 3500 δολάρια και κατασκευάζεται στο εργοστάσιο στην Αμερική κάτω απο την επίβλεψη του Paul Reed Smith και η δεύτερη στην Κορέα, σε εργοστάσιο της επιλογής του φυσικά, που παράλληλα κατασκευάζει/αζε Epiphone, Squire κ.α. με κόστος 700-800 δολάρια.

Ποιοτικά οι διαφορές που διακρίνει είναι κυρίως στα μαζικής παραγωγής ηλεκτρικά (μαγνήτες, διακόπτες, ποτενσιόμετρα) και hardware (nut, κλειδιά, γέφυρα) χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι υποδεέστερα.

Τα ξύλα είναι μεν τα ίδια αλλά περισσότερα κομμάτια, κάτι που δεν επηρεάζει τον ήχο κατα τον Philip McKnight.

Δείτε το. Ο άνθρωπος κάνει πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση. Στο τέλος αναφέρει πόσο ψηλό είναι το επίπεδο κατασκευής στην Κορέα, τόσο που το προτιμά ακόμα και απο κάποιες ιαπωνικές κατασκευές.

 

[sultan of string]

τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ από αυτά που ξέραμε παλιά.

Σίγουρα οι φτηνότερες μπορούν να αποτελέσουν μια καλή αρχή για κάποιον που δεν έχει προκαταλήψεις και ...ψιλό..

 

[X-minor]

Θεωρώ -τραγικά- υπερτιμημένες κιθάρες τύπου PRS, MM κτλ. (ακόμα και Fender) που κοστίζουν Βόρεια του τριχίλιαρου (ή και του διχίλιαρου, ή και του χιλιάρικου, ακόμα και του πεντακοσάρικου σε κάποιες περιπτώσεις), το'χω ξαναπεί.

Αν κάποιος θέλει μια καλή-αξιοπρεπή κιθάρα, πλέον υπάρχουν ακόμα και τέρμα custom επιλογές με ένα και δυό χιλιάρικα. Κι έχοντας παίξει και μερικές (καρα)ακριβές κιθάρες, δεν βρίσκω σοβαρό λόγο να επέλεγα μια. Ακόμα και την απλή SE να πάρεις και να αναβαθμίσεις τα επιμέρους σημεία, αποκλείεται να σου πάει άλλα 2 χιλιάρικα. Οπότε παίζει και λίγο θέμα "vanity", που λεν' κι οι Εγγλέζοι. Να υπάρχει ρε παιδί μου η μόστρα στο headstock να πουλάμε και λίγο μούρη. Ναούμ.

Αυτή την στιγμή έχω μια κιθάρα made in Indonesia, δύο China και μια Korea. Η Korea μάλιστα κλείνει 13-14 χρόνια. Τα ποτενσιόμετρα κτλ ηλεκτρικά τα κλασσικά cortek και generic πραγματάκια, τίποτα σπουδαίο. Μετά από τόσα χρόνια, ούτε χρατς-χρουτς, ούτε διακοπές ούτε τίποτα. Επειδή πρόσφατα την έδεσα, της έβαλα ένα ζευγάρι μαγνήτες που μου'χαν ξεμείνει από μια epiphone goth LP. Οι οποίοι μαγνήτες οκ, δεν είναι και το απαύγασμα της τελειότητας, είναι όμως άψογοι γι'αυτό που θέλω. Τολμώ να πω πως άκουσα και ψήγματα strat στις ενδιάμεσες θέσεις (τους έχω σε πενταθέσιο). Τα κλειδιά επίσης κάτι generic, ακόμα λειτουργούν άψογα. Το FR ένα απ'τα πιο φθηνά licenced της Ibanez. Τα σιχαίνομαι γενικώς τα περισσότερα αλλά ω του θαύματος, λειτουργούσε ακόμα και πριν το μπλοκάρω. Το μόνο πράγμα που φανερώνει κάποια shortcuts στο budget είναι τα τάστα, που έχουν μια πολύ φυσιολογική φθορά, ειδικά δεδομένου ότι παιζόταν εντατικά για πολλά χρόνια.

Στην Ινδονησία, αν και ακόμα "νεούδι" σχετικά, παρατηρώ παρόμοιες καταστάσεις. Δεν το κόβω να'χω ιδιαίτερα θέματα στο μέλλον. Ακόμα και στα Κινέζικα (μπασσο και κιθάρα) δεν βλέπω κάτι τραγικό. Ήρθα μάλιστα στην κούτα του Κυρ'Θωμά με τα τάστα τους τέλεια, πράγμα ανήκουστο για όργανα κάτω των διακοσίων έουροζ!

Κοινώς, τα'βγαλε τα λεφτά της η Κορέα (και θα τα βγάλουν κι οι άλλες, θαρρώ) και με το παραπάνω, και μάλιστα χωρίς να τρελαίνομαι που γρατζούνισα την πανάκριβη κιθάρα μου, και χωρίς φόβο και πάθος πως θα μου την τζουρνέψουν σε κανα λάιβ αν δεν την πάρω μαζί μου και στην τουαλέτα. Χώρια δε τον φόβο μην καπνιστεί, μην πέσει καμιά σταγονίτσα μπύρα πάνω της κτλ.  ;D

Καταλήγοντας, ακόμα και τα Κινέζικα που έχω πάρει (στο ένα τριακοστό της τιμής μιας σούπερ ουάου PRS), προφανέστατα δεν έχουν την ίδια προσοχή στην λεπτομέρεια. Παρ'όλα αυτά, τα μόνα ουσιαστικά "κακά" που βρίσκω είναι το πιο μαλακό μέταλλο στα τάστα.

Το ερώτημα είναι, αν είχα τόσο παχυλό τραπεζικό λογαριασμού που 3 χιλιάρικα μου φαίνονταν ψιλά για γλειφιτζούρια, θα'παιρνα την πανάκριβη Gibson/PRS/MM/whatever, ή θα'μουν οκ με 3-4 Κορεάτικες, 2-3 Τζαπανέζικες ή καμιά δεκαριά Κινέζικες αντ'αυτής;

Μάλλον μια custom θα'παιρνα ή καμιά warmoth.  Και μετα ρέστα κανέναν Κινέζο ακόμα, έτσι να'χω ν'αλλάζω! 8)

 

[cigaret13]

Εγώ πάντως όταν ξέρω ότι η κιθάρα που "παίζω" είναι ακριβή, "μάρκας" ή και πολύ παλαιότερων χρόνων....., παίζω καλύτερα..... : :-X

 

[gathulis]

Εγώ πάντως όταν ξέρω ότι η κιθάρα που "παίζω" είναι ακριβή, "μάρκας" ή και πολύ παλαιότερων χρόνων....., παίζω καλύτερα..... : :-X

Καλύτερα δεν παίζεις σίγουρα,απλα πολλές φορές παίζεις περισσότερο,επειδή το όργανο σε εμπνέει περισσότερο

 

[cigaret13]

πολλές φορές παίζεις περισσότερο,επειδή το όργανο σε εμπνέει περισσότερο

  :angel:

 

[Κουφη Λεοπαρδαλη]

Αγοραστε ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ κιθαρες, βοηθηστε την εγχωρια οικονομια.

 

[otto##]

Αγοραστε ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ κιθαρες, βοηθηστε την εγχωρια οικονομια.

???

 

[gathulis]

Αγοραστε ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ κιθαρες, βοηθηστε την εγχωρια οικονομια.

με τίποτα.όσο καλές και να είναι,αν πας να τις πουλήσεις κατεβάζεις τα σώβρακα κανονικά.

 

[akis_pan]

με τίποτα.όσο καλές και να είναι,αν πας να τις πουλήσεις κατεβάζεις τα σώβρακα κανονικά.

+

Και στις τιμες,δεν τις λες και οικονομικες.Καθε αλλο...

 

[LK]

Στις κιθάρες, όπως και σε πολλά πράγματα, π.χ. έπιπλα, πληρώνεις διάφορα.

Ιστορία, όνομα ,design ,έρευνα,  υλικό, ποιότητα κατασκευής, after sales service  κ.λ.π.

Σίγουρα πλέον οι διαφορές (σε όλα τα προϊόντα) έχουν αμβλυνθεί πάρα πολύ, και κάτι «φθηνό» είναι και όμορφο και λειτουργικό. 

Από εκεί και πέρα, ο καθένας, ανάλογα με τις «ανάγκες» του και «την τσέπη» του, παίρνει ό,τι μπορεί.

Πάντως το ότι κάτι είναι «ακριβό» δεν είναι σχεδόν ποτέ χωρίς λόγο.

 

[otto##]

Πάντως το ότι κάτι είναι «ακριβό» δεν είναι σχεδόν ποτέ χωρίς λόγο.

Συμφωνώ αλλά το πόσο ακριβό είναι, είναι θέμα συζήτησης.

 

[Yameth]

Εδω είναι προφανής ο νόμος των diminishing returns.

Δηλαδή απο μια τιμή και πάνω, τα χρήματα που προσθέτεις δεν αποφέρουν την αντίστοιχη διαφορά σε ποιότητα. Με τα διπλάσια δεν παίρνεις διπλάσια απόδοση αλλά ένα μικρό ποσοστό ίσως και κάτω του 10% που ο καθένας αξιολογεί με υποκειμενικά κριτήρια.