leon7pap
Ενεργό μέλος
Listen to Omerta (Final) by Papatzimas Michael on #SoundCloud
on.soundcloud.com
Omerta (Final)
"ΟΜERTA" Κονσέρβα και κάλτσα Μινέρβα Μια πολυθρόνα που συνήθισε το σχήμα σου Κορώνες μα δίχως κοχόνες Ένα Πιονακι που ΔΕΝ έκανες το βήμα σου Γκρινιάζεις τα κόμπλεξ σου βγάζεις Δένεις τον κόμπο της γ
on.soundcloud.com
"ΟΜERTA"
Κονσέρβα και κάλτσα Μινέρβα
Μια πολυθρόνα που συνήθισε το σχήμα σου
Κορώνες μα δίχως κοχόνες
Ένα Πιονακι που ΔΕΝ έκανες το βήμα σου
Γκρινιάζεις τα κόμπλεξ σου βγάζεις
Δένεις τον κόμπο της γραβάτας σου αδέξια...
Το παίζεις Κυρός Γραναζης
Μα λες επίμονα πως ξεβιδώνεις δεξιά...
Chorus
Λένε πως κλαίνε παιδιά...
Πάππους στην ψυχή και γιαγιά...
Για όσα σου κάναν παλιά...
Εκδίκηση παίρνεις γλυκιά...
Κλειδιά στην πόρτα σπασμένα...
Tώρα και πριν και μετρά...
Παιδιά με ματιά κλαμένα...
Ξέρεις καλά πως υπάρχει... OMERTA
Σε τρέχουν σε στύβουν σε βρέχουν...
Για τρεις και εξήντα μια σκιά περιφερομένη...
Διευθύνεις...τα χεριά σου φτύνεις
Σε μια καρεκλά θυρωρού περιστρεφόμενη...
Chorus 2
Bridge - Solo
Chorus 3 (alt)
κάποτε κλαίγαν παιδιά...
Χορεύουν μπροστά σου Νεκρά...
Για όσα τους κάναν παλιά...
Πρέζα έχουν πια για νταντά...
Γυρίσαν μονάχα για σένα...
Λουλούδια κρατούν και σουγιά...
Θα ξεπληρώσουν τα χρέη ένα ένα (γέλιο)
Ξέρουν καλά πως υπάρχει ΟMERTA..."
Κονσέρβα και κάλτσα Μινέρβα
Μια πολυθρόνα που συνήθισε το σχήμα σου
Κορώνες μα δίχως κοχόνες
Ένα Πιονακι που ΔΕΝ έκανες το βήμα σου
Γκρινιάζεις τα κόμπλεξ σου βγάζεις
Δένεις τον κόμπο της γραβάτας σου αδέξια...
Το παίζεις Κυρός Γραναζης
Μα λες επίμονα πως ξεβιδώνεις δεξιά...
Chorus
Λένε πως κλαίνε παιδιά...
Πάππους στην ψυχή και γιαγιά...
Για όσα σου κάναν παλιά...
Εκδίκηση παίρνεις γλυκιά...
Κλειδιά στην πόρτα σπασμένα...
Tώρα και πριν και μετρά...
Παιδιά με ματιά κλαμένα...
Ξέρεις καλά πως υπάρχει... OMERTA
Σε τρέχουν σε στύβουν σε βρέχουν...
Για τρεις και εξήντα μια σκιά περιφερομένη...
Διευθύνεις...τα χεριά σου φτύνεις
Σε μια καρεκλά θυρωρού περιστρεφόμενη...
Chorus 2
Bridge - Solo
Chorus 3 (alt)
κάποτε κλαίγαν παιδιά...
Χορεύουν μπροστά σου Νεκρά...
Για όσα τους κάναν παλιά...
Πρέζα έχουν πια για νταντά...
Γυρίσαν μονάχα για σένα...
Λουλούδια κρατούν και σουγιά...
Θα ξεπληρώσουν τα χρέη ένα ένα (γέλιο)
Ξέρουν καλά πως υπάρχει ΟMERTA..."
