bluesscholar
Νέο μέλος
Επιτέλους έχω στα χέρια μου την πολυπόθητη κιθάρα μου, φτιαγμένη στο NS Guitar workshop. Πρόκειται για μια Telecaster την οποία ονόμασα Bluescaster λόγω της εμμονής μου με τα blues. Αν και προφανώς δεν πρόκειται περί κάποιου πρωτότυπου σχεδίου, εντούτοις η κιθάρα αυτή ενσαρκώνει όλα τα χαρακτηριστικά που ήθελα πάντα σε μία κιθάρα.
1. Το σώμα της tele (το ωραιότερο σχέδιο κιθάρας κατ’ εμέ)
2. Το double binding της custom tele
3. Το surf green χρώμα (όχι άλλο sunburst)
4. Παχύ μπράτσο με rosewood ταστιέρα, medium jumbo frets και 12αρι radius
Έχοντας κατά νου τα βασικά χαρακτηριστικά της κιθάρας το μόνο που έμενε ήταν οι μαγνήτες. Καθώς ο μόνος τρόπος να διαλέξεις είναι να ακούσεις, μπήκα στο αμάξι και έφυγα για Γιάννενα! Aπό την αρχή ήξερα πως θα έβαζα μονοπήνιους μαγνήτες. Ειδικότερα, για τη θέση neck είχα κολλήσει με τον Charlie Christian μαγνήτη στην έκδοση του Lollar για tele,(Ηλία (ez) λίγο νωρίτερα να είχε μπει η αγγελία σου για την tele junior, με τον CC, και τώρα η κιθάρα θα φορούσε τον μαγνήτη σου).
Μπήκα λοιπόν στο αμάξι, έβαλα την σύζυγο μέσα, και έφυγα κατευθείαν για τα Γιάννενα, όπου είναι το μαγαζί του Σταύρου Ντούκα. Η υποδοχή ήταν θερμή και μετά από κάμποση ώρα κατέληξα στους vintage Harry Haeussel. Το ζεστό output του neck μαγνήτη, και ο στιβαρός ήχος του bridge μαγνήτη, με κέρδισαν αμέσως. Να σημειωθεί δε, πως ο bridge μαγνήτης έχει flat pole pieces, όπως οι πολύ πρώτες tele (νομίζω μέχρι το ’56, οπότε και ακολούθησαν οι μαγνήτες με staggered poles) καθώς και πολλές από τις tele που βγάζει σήμερα το custom shop της Fender. O σκοπός μου ήταν να φτιάξω ηχητικά μια κιθάρα η οποία θα είναι όσο πιο versatile (πολυδιάστατη) γίνεται. Προς στιγμήν σκέφτηκα το κύκλωμα της baja, αλλά τελικά κατέληξα σε τριθέσιο επιλογέα, προσθέτοντας την επιλογή να βγάλω εκτός φάσης τους 2 μαγνήτες τοποθετώντας ένα pull tone knob. Έτσι στην εκτός φάσης θέση θα μπορώ να έχω μια επιπλέον επιλογή όπου με την χρήση ενός overdrive, να έχω έναν επιπλέον ήχο.
Πηγαίνοντας στα επιμέρους, στην κιθάρα φορέσαμε kluson deluxe locking tuners, 3 ply pick guard, και ένα bridge cover το οποίο τελικά πιο πολύ μπελάς είναι και καθόλου πρακτικό (επελέγη μόνο ως καλλωπιστικό στοιχείο στο όλο vintage πνεύμα). Το μπράτσο έχει το αγαπημένο μου satin finish, ενώ το κιτρινισμένο χρώμα του ξύλου προσθέτει στο όλο vintage πνεύμα. Ακολουθούν κάποιες φωτογραφίες που έβγαλα. Περισσότερες φωτογραφίες στο site του NS Guitar Guitar Workshop εδώ: http://www.guitars.gr/HTML/ns_tele.html Στο site του NS η κιθάρα δεν φορά το bridge plate και το logo της Bluescaster. Επίσης υπάρχει και videο με τον elavd να παίζει, εδώ:
Παράλληλα με την κιθάρα προχώρησα και στην αγορά ενός νέου ενισχυτή της Koch, τον Classic SE. Πρόκειται για έναν Class A single ended ενισχυτή στα 6W (ποτέ δεν πίστευα πως 6 W θα ήταν ΤΟΣΟ δυνατά). Με τη δυνατότητα μείωσης της εξόδου στα 2W (με αυτή την έξοδο παίζω κυρίως), απευθείας έξοδο για ηχογράφηση και δυνατότητα απομόνωσης του μεγαφώνου, αυτός η ενισχυτής είναι απλά καταπληκτικός μέσα στην απλότητά του. Αξίζει να σημειωθεί πως «φορά» το ηχείο του Studiotone της ίδιας εταιρείας (12-άρι) και βγαίνει σε 2 εκδόσεις: με 6V6 και EL84. Επέλεξα τον δικό μου με την 6V6. Παράλληλα κυκλοφορεί και ένας 12W, πάλι με επιλογή λυχνίων.
Για να σας δώσω να ακούσετε κάτι από κιθάρα και ενισχυτή, κάθισα και ηχογράφησα κάποια κλιπάκια. Δυστυχώς τα έγραψα λίγο στο πόδι (δεν είχα πολύ χρόνο να καθίσω για να διορθώσω κάποια λάθη) αλλά δίνουν κάποια καλή (ελπίζω) εικόνα.
Έχουμε και λέμε:
Η bluescaster καρφί στον ενισχυτή. Λήψη με sm-57 και εγγραφή στο BR-600 της Boss. Υπάρχει λίγο reverb από το Boss. Στην αρχή ακούμε τον neck μαγνήτη, μετά τους 2 εκτός φάσης, τους δυο εντός φάσης και τέλος τον bridge. Αυτό ισχύει για όλα τα κλιπάκια. Αξίζει να αναφέρουμε πως σε όλα τα κλιπ ο ενισχυτής είναι στα 2 Watt!!!
Οφείλω να ναφέρω πως η κατασκευή της κιθάρας διήρκεσε περίπου 1 ½ μήνα κατά τη διάρκεια του οποίου ο Σταύρος ήταν σε άμεση επικοινωνία μαζί μου, στέλνοντας φωτογραφίες από τα διάφορα στάδια κατασκευής, Videακια όταν συναρμολογήθηκε και η επικοινωνίας μας ήταν διαρκής μεσώ τηλεφώνου, email και skype! Η συνεργασία μας ήταν άψογη ακόμα κι όταν χρειάστηκε κάποια επιπλέον θωράκιση (τα ρεύματα στο σπίτι μου είναι χάλια) ανέλαβε πλήρως τα έξοδα και πήρε πίσω την κιθάρα την θωράκισε την ίδια μέρα και την επόμενη την είχα πάλι στα χέρια μου! Το αναφέρω μιας και θεωρώ πως η εμπιστοσύνη είναι άκρως σημαντική ειδικά όταν εμπιστεύεσαι κάποιον να επιμεληθεί την κατασκευή / σετάρισμα του οργάνου σου. Ο ήχος της κιθάρας είναι απλά απίστευτος αφού ακόμα και χωρίς καμία ενισχυση, το resonance της κιθάρας είναι το κάτι άλλο! Έχοντας ήδη μια tele (Thinline ’72 reissue CIJ) και έχοντας περάσει αρκετά όργανα από τα χέρια μου (Gibson Les Paul Standard, Special, Fender American Stratocaster, κλπ, κλπ) αισθάνομαι πως τελικά αυτή θα είναι η κιθάρα που θα γεράσουμε παρέα!
1. Το σώμα της tele (το ωραιότερο σχέδιο κιθάρας κατ’ εμέ)
2. Το double binding της custom tele
3. Το surf green χρώμα (όχι άλλο sunburst)
4. Παχύ μπράτσο με rosewood ταστιέρα, medium jumbo frets και 12αρι radius
Έχοντας κατά νου τα βασικά χαρακτηριστικά της κιθάρας το μόνο που έμενε ήταν οι μαγνήτες. Καθώς ο μόνος τρόπος να διαλέξεις είναι να ακούσεις, μπήκα στο αμάξι και έφυγα για Γιάννενα! Aπό την αρχή ήξερα πως θα έβαζα μονοπήνιους μαγνήτες. Ειδικότερα, για τη θέση neck είχα κολλήσει με τον Charlie Christian μαγνήτη στην έκδοση του Lollar για tele,(Ηλία (ez) λίγο νωρίτερα να είχε μπει η αγγελία σου για την tele junior, με τον CC, και τώρα η κιθάρα θα φορούσε τον μαγνήτη σου).
Μπήκα λοιπόν στο αμάξι, έβαλα την σύζυγο μέσα, και έφυγα κατευθείαν για τα Γιάννενα, όπου είναι το μαγαζί του Σταύρου Ντούκα. Η υποδοχή ήταν θερμή και μετά από κάμποση ώρα κατέληξα στους vintage Harry Haeussel. Το ζεστό output του neck μαγνήτη, και ο στιβαρός ήχος του bridge μαγνήτη, με κέρδισαν αμέσως. Να σημειωθεί δε, πως ο bridge μαγνήτης έχει flat pole pieces, όπως οι πολύ πρώτες tele (νομίζω μέχρι το ’56, οπότε και ακολούθησαν οι μαγνήτες με staggered poles) καθώς και πολλές από τις tele που βγάζει σήμερα το custom shop της Fender. O σκοπός μου ήταν να φτιάξω ηχητικά μια κιθάρα η οποία θα είναι όσο πιο versatile (πολυδιάστατη) γίνεται. Προς στιγμήν σκέφτηκα το κύκλωμα της baja, αλλά τελικά κατέληξα σε τριθέσιο επιλογέα, προσθέτοντας την επιλογή να βγάλω εκτός φάσης τους 2 μαγνήτες τοποθετώντας ένα pull tone knob. Έτσι στην εκτός φάσης θέση θα μπορώ να έχω μια επιπλέον επιλογή όπου με την χρήση ενός overdrive, να έχω έναν επιπλέον ήχο.
Πηγαίνοντας στα επιμέρους, στην κιθάρα φορέσαμε kluson deluxe locking tuners, 3 ply pick guard, και ένα bridge cover το οποίο τελικά πιο πολύ μπελάς είναι και καθόλου πρακτικό (επελέγη μόνο ως καλλωπιστικό στοιχείο στο όλο vintage πνεύμα). Το μπράτσο έχει το αγαπημένο μου satin finish, ενώ το κιτρινισμένο χρώμα του ξύλου προσθέτει στο όλο vintage πνεύμα. Ακολουθούν κάποιες φωτογραφίες που έβγαλα. Περισσότερες φωτογραφίες στο site του NS Guitar Guitar Workshop εδώ: http://www.guitars.gr/HTML/ns_tele.html Στο site του NS η κιθάρα δεν φορά το bridge plate και το logo της Bluescaster. Επίσης υπάρχει και videο με τον elavd να παίζει, εδώ:
Παράλληλα με την κιθάρα προχώρησα και στην αγορά ενός νέου ενισχυτή της Koch, τον Classic SE. Πρόκειται για έναν Class A single ended ενισχυτή στα 6W (ποτέ δεν πίστευα πως 6 W θα ήταν ΤΟΣΟ δυνατά). Με τη δυνατότητα μείωσης της εξόδου στα 2W (με αυτή την έξοδο παίζω κυρίως), απευθείας έξοδο για ηχογράφηση και δυνατότητα απομόνωσης του μεγαφώνου, αυτός η ενισχυτής είναι απλά καταπληκτικός μέσα στην απλότητά του. Αξίζει να σημειωθεί πως «φορά» το ηχείο του Studiotone της ίδιας εταιρείας (12-άρι) και βγαίνει σε 2 εκδόσεις: με 6V6 και EL84. Επέλεξα τον δικό μου με την 6V6. Παράλληλα κυκλοφορεί και ένας 12W, πάλι με επιλογή λυχνίων.
Για να σας δώσω να ακούσετε κάτι από κιθάρα και ενισχυτή, κάθισα και ηχογράφησα κάποια κλιπάκια. Δυστυχώς τα έγραψα λίγο στο πόδι (δεν είχα πολύ χρόνο να καθίσω για να διορθώσω κάποια λάθη) αλλά δίνουν κάποια καλή (ελπίζω) εικόνα.
Έχουμε και λέμε:
Η bluescaster καρφί στον ενισχυτή. Λήψη με sm-57 και εγγραφή στο BR-600 της Boss. Υπάρχει λίγο reverb από το Boss. Στην αρχή ακούμε τον neck μαγνήτη, μετά τους 2 εκτός φάσης, τους δυο εντός φάσης και τέλος τον bridge. Αυτό ισχύει για όλα τα κλιπάκια. Αξίζει να αναφέρουμε πως σε όλα τα κλιπ ο ενισχυτής είναι στα 2 Watt!!!
Οφείλω να ναφέρω πως η κατασκευή της κιθάρας διήρκεσε περίπου 1 ½ μήνα κατά τη διάρκεια του οποίου ο Σταύρος ήταν σε άμεση επικοινωνία μαζί μου, στέλνοντας φωτογραφίες από τα διάφορα στάδια κατασκευής, Videακια όταν συναρμολογήθηκε και η επικοινωνίας μας ήταν διαρκής μεσώ τηλεφώνου, email και skype! Η συνεργασία μας ήταν άψογη ακόμα κι όταν χρειάστηκε κάποια επιπλέον θωράκιση (τα ρεύματα στο σπίτι μου είναι χάλια) ανέλαβε πλήρως τα έξοδα και πήρε πίσω την κιθάρα την θωράκισε την ίδια μέρα και την επόμενη την είχα πάλι στα χέρια μου! Το αναφέρω μιας και θεωρώ πως η εμπιστοσύνη είναι άκρως σημαντική ειδικά όταν εμπιστεύεσαι κάποιον να επιμεληθεί την κατασκευή / σετάρισμα του οργάνου σου. Ο ήχος της κιθάρας είναι απλά απίστευτος αφού ακόμα και χωρίς καμία ενισχυση, το resonance της κιθάρας είναι το κάτι άλλο! Έχοντας ήδη μια tele (Thinline ’72 reissue CIJ) και έχοντας περάσει αρκετά όργανα από τα χέρια μου (Gibson Les Paul Standard, Special, Fender American Stratocaster, κλπ, κλπ) αισθάνομαι πως τελικά αυτή θα είναι η κιθάρα που θα γεράσουμε παρέα!
