aris 17561 είπε:
καλημερα σε ολους ,
προκειται για τις θυγατρικες εταιριες τριων μεγαλων αντιπροσωπων κατασκευαστώνμουσικων οργανων.
επιλουγε πολλες φορες αυτες διοτι η τσεπη μασ δεν αντεχει τα πιο ακριβα μοντελα των μαμα εταιριων. ποια ομως ειναι ποιο τιμια λυση ? ποια ερχεται πιο κοντα στα ανιστοιχα μοντελα των μαμα εταιριων, και τελος ποιες δεχονται μεγαλυτερες μετατροπες χωρισ προβληματα (π.χ. αλλαγες μαγνητων κτλ ) πειτε την αποψη σας.
ευχαριστω
Έχε υπόψη σου οτι οι περισσότερες (αν όχι όλες) κιθάρες από τέτοιες θυγατρικές βγαίνουν από τα ίδια εργοστάσια (τυπικά Κίνα, Κορέα, Ινδονησία).
Για τα λεφτά τους, το 99% των κιθαρών αυτών αξίζουν τα λεφτά τους. Το θέμα βέβαια είναι να βρεις το μαγαζί με την καλύτερη προσφορά για αυτό που ψάχνεις.
Όλα τα μοντέλα έχουν ενα σύνολο μικρών αλλά (στο σύνολο) σημαντικών διαφορών που τα ξεχωρίζει από τα "αυθεντικά" μοντέλα της μαμάς-εταιρίας (άλλα λιγότερο και άλλα περισσότερο εννοείται). Για παράδειγμα:
αυτό που θέλω να καταθέσω είναι το εξής:
πριν λίγους μήνες είδα στο youtube ένα συγκριτικό review μιας
gibson lp standard και της αντίστοιχης epiphone
ο τύπος φαινόταν δυνατός γνώστης
στο τέλος έβγαλε την
gibson καλύτερη, αλλά το έβλεπες πως ΔΕΝ μπορούσε να πει κάτι συγκεκριμένο για να το στηρίξει,
έλεγε αοριστίες περί feeling και τέτοια non-tangible πράγματα
Σαν κάτοχος μιας πολυ καλής Epiphone LP (Joe Perry Boneyard) και έχοντας παίξει με αρκετές
Gibson μέχρι τώρα, οι τυπικές διαφορές που βρίσκω όσον αφορά το feeling είναι:
1. Ελάχιστα διαφορετικό string spacing, το οποίο επηρεάζει όμως το πως αισθανόμαστε τα χέρια μας πάνω στο όργανο όταν παίζουμε. Αν ψάξεις για ανταλλακτικό tune-o-matic για Epiphone ή αντίστοιχο θα δεις οτι αναφέρεται ως "metric" ή "Asian/Import" για να το διαφοροποιήσουν από αυτά που μπαίνουν σε
Gibson (φυσικά απευθύνομαι στο φίλο που ρωτάει και όχι στο gdevelek).
2. Καλύτερη δουλειά στα τάστα (τυπικά*) στις
Gibson.
3. Όλες εκείνες οι πολύ μικρές - αλλά αισθητές - διαφορές στο κόψιμο και τις διαστάσεις του σώματος και του μπράτσου.
4. Τέλος, η διαφορά στο τελικό φινίρισμα.
*για τις Squier έχω παρατηρήσει οτι ακόμα και σε πολύ λίγα λεφτά πετυχαίνεις απίστευτη δουλειά στα τάστα που δεν βρίσκεις σε άλλα ακριβότερα όργανα.
Για το καίριο ερώτημά σου, ποιό έρχεται πιο κοντά στη "μαμά", δεν υπάρχει γενικός κανόνας. Τυπικά για να πλησιάσεις τη μαμά θα πρέπει να πας στα μοντέλα της θυγατρικής με μέσο εως υψηλό κόστος. Να έχεις υπόψη σου όμως οτι στη Fender υπάρχει και η διαφοροποίηση Made in Mexico και Made in USA για παρόμοια μοντέλα.
Από πρσωπική εμπειρία με τις Squier, έχουν ανέβει πολύ στο σύνολο την τελευταία δεκαετία. Φοβερή δουλειά στα τάστα, ωραίοι μαγνήτες, προσεγμένη κατασκευή. Μερικές φορές αναρωτιόμουν σε τι ήταν καλύτερη η Fender Mexico που είχα εγώ. Από Ltd όπως λέει ο janick, προσφέρουν φοβερά specs σε πολύ δελεαστική τιμή (για μένα η διαφορά στην τιμή έχει να κάνει με τις εργατοώρες και την ειδίκευση του προσωπικού, οπότε είναι θέμα του καθενός να αποφασίσει αν δικαιολογείται η διαφορά αυτή). Για τις Epiphone, θεωρώ ότι είναι καλές αλλά λίγο τσιμπημένες σε τιμή, δηλ. αν βρεις μια σε προσφορά αξίζει οπωσδήποτε.
Όλες παίρνουν modifications άφοβα και με το νόμο χωρίς προβλήματα ;D
Παλιότερα οι αναβαθμίσεις ήταν μονόδρομος για να αποκτήσει κανείς ενα όργανο με χαμηλό budget και να το φέρει εκεί που θέλει χωρίς να σκάσει τα τρελά λεφτά εξαρχής. Τώρα η αγορά κυριολεκτικά έχει γεμίσει με τόσα μοντέλλα και options Που σε πιάνει πονοκέφαλος να βγάλεις άκρη. Συμβουλεύω λοιπόν να μην πάρεις μια κιθάρα για να τη modάρεις μετά (αν δεν θες να κάνεις κάτι τελείως εξεζητημένο δηλαδή) και να βρεις αυτά που ψάχνεις σε κάποιο μοντέλλο που ήδη υπάρχει έτοιμο
υ.γ. τις Schecter τις είδες; ;D
. Κακά τα ψέμματα άλλο καπέλο η 
