Jase εννοώ ότι ήταν πάρα μα πάρα πολυ κουραστικοί κατ'εμέ..σαν όλο το live τους να αποτελούνταν από ένα κομμάτι. Και αυτός ο τραγουδιστής τους πια δεν το έχει με τίποτα..Ελπίζω να μην παρεξηγηθεί κανένας φαν τους, αλλά εμένα προσωπικά (αλλά και κάποιους εκει γύρω μου) μου φάνηκε ό,τι πιο κοινότυπο έχω ακούσει ποτέ στο ιδίωμά τους. Γενικά ρε παιδί μου μετά την Anneke (που έπαιξε πολύ στιβαρά και είχε ως συνήθως εκπληκτική παρουσία) δεν κολλάγανε πολύ για την 1 ώρα που παίξανε.
Τώρα για τους PoS, ήταν άνετα το καλύτερο live τους επί ελληνικούς εδάφους. Από όλες τις πλευρές, επικοινωνιακά, εκτελεστικά, ερμηνευτικά (ο Gildenlow όπως και η Anneke δεν χάσανε ΟΥΤΕ ΝΟΤΑ)..πλήρες σετλιστ, χαριτωμενιές με το κοινό αλλά και μεταξύ τους (κάποια στιγμή λ.χ. αλλάξανε θέση ο drummer με τον τραγουδιστή και τραγούδησε [εκπληκτικά!!] ο drummer το nights in white satin!!) κλπ κλπ..Γενικά ήμασταν τυχεροί όσοι πήγαμε που είδαμε μια μπάντα στο peak της αυτήν την περίοδο. ;D
Θα συμφωνήσω με τους προλαλήσαντες... οι Lake of Tears ήταν λιγάκι "όχι αλλο κάρβουνο"! Χώρια που είχα πεθάνει στο γέλιο με τον drummer τους που φάνηκε ότι τον κολλήσαν στην μπάντα στα πλαίσια ένος προγράμματος εντάξεως παραπληγικών ατόμων στην metal!
Η Anneke ήταν απλά άγγελος το κορίτσι. Άνοιξε το στόμα της και έγινα πουρές! χεχεχεχε!
Για τους PoS τα λόγια είναι περιττά. Απίστευτοι από αρχής μέχρι τέλους.
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας βοηθήσει να εξατομικεύσετε το περιεχόμενο, να προσαρμόσετε την εμπειρία σας και να σας κρατήσει συνδεδεμένους εάν εγγραφείτε.
Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, συναινείτε στη χρήση των cookies από εμάς.