Δεν εχεις σκεφτει ποτε την μουσικη απλα ως μελωδιες και να μην δινεις νοημα στους στιχους?
Όχι' date=' ομολογώ ότι ούτε μία φορά δεν μου πέρασε από το μυαλό. ¶λλωστε μιλάμε για τραγούδια. Όταν θέλω να απολαύσω μουσική χωρίς στίχους ε,.... ακούω μουσική χωρίς στίχους.
Αλλά εδώ κάνεις ένα θανάσιμο λάθος: νομίζεις ότι οι στίχοι είναι το όχημα που μεταφέρει τη νοοτροπία του δημιουργού. Ο "καραγκιόζης" είναι καραγκιόζης ακόμη και στον τρόπο που παίζει ένα ρε μινόρε.[/quote']
Eδω ειναι καθαρα το πως βλεπει κανεις την μουσικη, χωρις να εισαι ουτε εσυ λαθος, αλλα ουτε εγω. Ορισμενες φορες μου αρεσει να ακουω την φωνη σαν ενα οργανο χωρις να με απασχολει τι "λεει" το οργανο, αλλα τι μελωδια βγαζει. Οταν θελω να ακουσω μουσικη χωρις φωνη ακουω και γω instrumental ξερεις, οταν ομως βλεπω οτι ο στιχουργος(η εστω μετριος) δεν μου αρεσει,αλλα παρολαυτα μου αρεσει η μουσικη και οι μελωδιες της φωνης, ε, συγνωμη αλλα θα το ακουσω το κομματι, ετσι οπως μου αρεσει.
Ο καραγκιοζης ομως μπορει να παιζει γαματες ρε μινορε.
Τεσπα, θεωρουσα αυτονοητο οτι παντα γινεται διαχωρισμος του μουσικου απο τον ανθρωπο και απ οτι φαινεται εκανα λαθος. Το ιδανικο θα ηταν η μουσικη που αγαπαμε να ειναι απο εναν ανθρωπο ο οποιος να πιστευει και αυτα που λεει και να αντακλαει ο χαρακτηρας του στην μουσικη. Αλλα αυτο θα ηταν το ιδανικο. Επειδη δεν ζω στην ουτοπια, μου αρεσει και μουσικη απο μαλακες, αρκει να βγαζουν ωραια μουσικη. Χωρις να σημαινει οτι κατακρινω αυτους που δεν το κανουν.