14 χρόνια μετά μου έστειλε το noiz ένα μέιλ θυμίζοντας μου το θέμα αυτό που ξεκίνησε το 2012!
Και σκέφτηκα να στείλω τελικά που κατέληξε αυτή η όμορφη περιπέτεια για την απόλυτη SG που έψαχνα.
Καθίστε αναπαυτικά και ξεκινάμε. Κάποιος παλιοκάραβο στον βαρύ ήχο εδώ στη πιάτσα, μου είπε για ένα θησαυρό που ανακάλυψε πριν χρόνια πολλά. Μια Epiphone Korina G-400 SG. Μου είπε να τη πάρω, να της αλλάξω τα φω΄τα και θα καταλάβω γιατί. Και είχε δίκιο. Μετά από μερικές εβδομάδες εμφανίζεται μια μεταχειρισμένη για πολύ λίγα χρήματα (δε θυμάμαι ακριβώς αλλά πρέπει να ήταν γύρω στα 300-350ε. Πάω να τη δοκιμάσω και τη πήρα αμέσως. Ιδιαίτερο χρώμα και ξύλο. Λεπτή, λαφριά, δυστυχώς με neck diving θέμα που έλυσα με ένα καλό strap και μαγνήτες εντελώς χάλια. Αλλά το feeling της κιθάρας ήταν φανταστικό. Το μανίκι μου ταίριαξε πολύ. Σε σχέση με τη μεξικάνα τζαζμαστερ που είχα συνηθίσει τότε ήταν κλάσεις ανώτερο. Έπαιζα με πιο πολύ definition που λέμε. Το πλάνο ήταν να αλλάξουν οι μαγνήτες κατευθείαν. Και αφού την πήρα τόσο φθηνά δεν ήθελα να τσιγκουνευτώ, ήθελα τους καλύτερους. Και δεν ήθελα να πάω σε γνωστούς αμερικάνους/άγγλους κατασκευαστές αλλά σε κάποιον μικρό κατασκευαστεί που θα μου φτιάξει κάτι ειδικά για μένα. Και βρήκα τον Γιάννη από τα GAS pickups, του εξήγησα τι ακριβώς θέλω και μετά από μια πολύ ιδιαίτερη συζήτηση που μου έδειξε ότι πρώτον είχα να κάνω με κάποιον με βαθιά γνώση στο θέμα αλλά και κάποιον που θέλει να μάθει ακριβώς τον ήχο που ψάχνω.
Κι εγένετο θαύμα που λέτε παιδιά. Αλλάξαμε μαγνήτες και όλα τα ηλεκτρικά, νομίζω και τα pots. Μερικά χρόνια αργότερα και με αρκετά λάιβ στη πλάτη παρεούλα με τη τζαζμαστερ (η οποία φόρεσε κι αυτή gas pickups), η SG μπήκε και στο στούντιο. Βασικά στα κομμάτια που έχουν περάσματα από shoegaze είναι η τζαζμαστερ απαραίτητο εργαλείο, στα υπόλοιπα πιο βαριά κομμάτια παίζω την SG.
Δείτε το λάιβ αυτό ως παράδειγμα >>
Κι επίσης το άλμπουμ που ηχογραφήσαμε (κι αμέσως μετά το διαλύσαμε ως μπάντα), πλέον και με φωνητικά >>
για το οποίο είμαι πολύ χαρούμενος παρόλο που δεν είχε συνέχεια η μπάντα.
Τελικό συμπέρασμα: μου αρέσουν οι κιθάρες να έχουν ξύλο κι όχι 10 επίπεδα πλαστικό από πάνω. Πάρτε μια παλιά μεταχειρισμένη που σας βολεύει κι αλλάξτε τους μαγνήτες και τα ηλεκτρικά της. Για βαρύ ήχο προτείνω τις εξής παλιές: Peavey T-60, Ibanez MC-200 Musician. Αλλάξτε τους μαγ΄νήτες και απολαύστε τες.
Η SG μου πλέον, κι αφού έχω παίξει δεκάδες άλλες κιθάρες, είναι κιθάρα επιπέδου custom shop. Και δεν την πουλάω με τίποτα.