Να το θέσω λιγάκι αλλιώς...
Επί επτά χρόνια έπαιζα με Tele πριν το γυρίσω στη Les Paul. Είναι μια πολύ απλή κιθάρα, και έχω ακούσει αρκετές:AmStd, Μexico, ΜΙJ Fenders, Τokai Βreezysound, C.S Nocaster κ.λ.π.
Πέρυσι έφερα για έναν φίλο πάλι (με έχουν αγγαρέψει) μια Don Grosh. Aυτή η κιθάρα άλλαξε τον τρόπο που ακούω πλέον μια Tele. Σε οποιονδήποτε σχεδόν ενισχυτή και να την βάλεις, ακούς τον ήχο που χαρακτηρίζει μια Tele σε ένα album. Γι αυτό λέω ότι πρέπει να έχεις πάρα πολλές κιθάρες τελικά για να μπορείς να εκφέρεις γνώμες στο μία προς είκοσι...
Mε βάση αυτά, έτσι περίπου κρίνω και μια
Gibson. Η SG που έφερα, με λίγα λόγια και με τους Τ490/498, ακούγεται το ίδιο ζωντανή και έχει το ίδιο sustain με την R0 μου.
Ακόμα καλύτερα δεν έιχα καμιά διάθεση, να αγοράσω την R0 μου όταν ξεκίνησα για L.P γιατί ήταν plaintop και είχε και απαίσιο για τα γούστα μου χρώμα, και κόστιζε 50% περισσότερο από κάτι supreme και κάτι ltd edition με AAAAA tops που έσκιζαν εμφανισιακά και ήθελα πάρα πολύ να μου αρέσουν.
Δοκίμαζα όμως L.Ps και P.R.S και μετά από αρκετές κιθάρες παραπονέθηκα στον πωλητή ότι καμιά
Gibson δεν έπαιζε όπως οι PRS. Tότε μου έδωσε μια L.P την οποία όμως του είπα να οτι δεν θα την αγόραζα γιατί δεν μου άρεσε εμφανισιακά. Αυτός επέμεινε να την δοκιμάσω, και μετά από πέντε λεπτά πήγα και τον ρώτησα ΓΙΑΤΙ αυτή η κιθάρα παίζει. Tότε μου εκείνος εξήγησε για τις Custom Shop (ήταν από τα πρώτα μοντέλα τότε ούτε που τις ήξερα)...
Αυτή είναι η δική μου εμπειρία για τις
Gibson, νομίζω ότι πλέον έχω ακούσει αρκετές ώστε να δικαιούμε άποψη.