audiokostas
V.I.P.
Άλλο ένα review λοιπόν (χωρίς πιασάρικο τίτλο όπως "Κούκλα η κουφάλα η Αμερικάνα" ας πούμε που ίσως να ενοχλούσε) από τον συμφορουμίτη that you hate to love ή love to hate ή τέλος πάντων (και λογικά το πιθανότερο) αδιαφορείτε παντελώς.
Όπως γνωρίζουμε οι περισσότεροι, η GASίτιδα πεθαίνει δύσκολα και υπάρχουν τρείς τρόποι να την ξεπεράσεις:
Α) Να ωριμάσεις
Β) Να κάνεις ψυχανάλυση
Γ) Να το διασκεδάσεις εφόσον το αντέχεις οικονομικά.
Απεχθάνομαι το Γ (ως ψυχαναγκαστικά ψυχαναγκαστικός) αλλά και οι προσπάθειες μου για Α και Β ακόμα δεν έχουν ευοδωθεί, οπότε θα με υπομείνετε για λίγο, αν δεν πάτε σε άλλο thread.
Tα παρακάτω δεν αποτελούν ένα εμβριθές review γιατί ακόμα το μαθαίνω και με μαθαίνει (και δεν βρίσκω αρκετό χρόνο να αφιερώσω σε αυτή τη διαδικασία), λόγω και ενθουσιασμού και κάποιων που με έπρηξαν, είπα να το μοιραστώ μαζί σας μιας και δεν κυκλοφορούν πολλά ASAT στην (ελληνική) πιάτσα..
Από καιρό λοιπόν ήθελα κι εγώ αυτό το μπασάκι και όταν η ώρα η κατάλληλη ήρθε, το χτύπησα.
Το πιο κλασσικό σχήμα του Fender (χρόνια του πολλά) αλλά δεν υπάρχει σε μπάσο (πέραν του συγκεκριμένου).
Είναι του Fender αλλά δεν είναι Fender.
Έχει μαγνήτες διπλούς και διακόπτες τρεις (όπως το L-2000) και παραμετροποιήσεις αρκετές. Αctive αλλά και passive.
Ένα ωραίο Jazz Bass μπράτσο maple (quartershawn) με παλλίσανδρο (sic) και καλοβαλμένα medium-jumbo τάστα. Δεν είμαι τρομερός φαν των JB μπράτσων αλλά εδώ αλλάζει το πράμα και θα δούμε γιατί παρακάτω.
Οι έξι βίδες (χωνευτές και όχι με πλάκες της πλάκας) που κρατάνε το μπράτσο στο σώμα προτιμούνται (από εμένα) μακράν από τις τρίβιδες με το tilt των αρχικών μοντέλων.
Και quilted maple over ash redburst semi-hollow (χελ γιέα.) σώμα..
Τα κλειδιά του είναι μπροστά αλουμινένια . Η δικαιολογία είναι για να είναι πιο ελαφρύ και να μην υπάρχει neck dive. Πίτσες εμπριμέ. Τα γραμμάρια το μάραναν….Αλλά έχουν καταπληκτική αίσθηση.
Όπως απίθανη αίσθηση έχει και αυτή η υπέροχη γέφυρα του. Πέραν του γεγονότος ότι (για μένα) είναι πιο όμορφη και πιο λειτουργική από την λαμαρίνα της Fender, είναι και πιο πρακτική βρε παιδί μου. Μπορείς να παίξεις πενάτα , με το χέρι στη γέφυρα χωρίς να σου γδέρνουν τα χέρια οι κωλόβιδες.
Να και τα specs από την μαμά:
Pickups- 2 G&L Magnetic Field humbucking pickups.
Controls- G&L Tri-tone active/passive electronics; 3-way mini-toggle pickup selector, series/parallel mini-toggle, preamp control mini-toggle (off/on/on with high end EQ boost).
Neck Wood- Hard Rock quartersawn Maple w/rosewood Fretboard.
Neck Radius- 12" (304.8mm)
Width at Nut- 1 1/2" (38.1mm)
Bridge- G&L Saddle Lock w/ Chrome plated saddles
Tuning keys- Custom G&L "Ultra-Lite" w/ aluminum tapered stringposts.
Να το βάλουμε και στη ζώνη λοιπόν………….
Ούπς !! Διαφορετικό από τα JB & PB το ζύγισμά του. Το πάνω κέρατο που λείπει αλλάζει τα πράγματα. Προσωπικά, το μικρότερο σώμα του (πολύ λίγο μεγαλύτερο από μία telecaster – τουλάχιστον την δική μου - σε μήκος αλλά και πάχος - 4,5cm) μου αρέσει. Και για κάποιο ανεξήγητο λόγο, μου αρέσει που είναι slab. Αν και μεγαλώνοντας τα κοψίματα βολεύουν στην βόλεψη του σωσσιβίου ;D μου αρέσει αυτή η agricultural αίσθηση στιβαρότητας και χάρης παρόμοιας με ένα Lada ή μια Harley (διαλιέχτε).
Υπάρχουν δύο strap buttons στο πίσω μέρος για να βρείτε αυτό που βολεύει εσάς. Το μπροστινό strap όμως είναι αυτό που αλλάζει τα πράγματα. Ως γνωστόν, το κέρατο στα Jazz & Precision μπάσα βρίσκεται πάνω από το 12ο τάστο ενώ στα ASAT βρίσκεται πάνω από το 16ο. Και so what ? Ε, γουατ και παραγουατ καθότι όταν κάτσει καλά επάνω σου το μπάσο, «σπρώχνει» το μπράτσο λίγο πιο μακριά και σε μας που δεν γεννηθήκαμε 1,90 με κουπιά για άκρα , τα κλειδιά φαντάζουν μια μακρινή υπόθεση. Το κούρδισμα της σολ προϋποθέτει πλήρη έκταση χειρός (μάλιστα κε Γυμνασειάρχα). Και εκεί είναι που έρχονται handy οι διαστάσεις του μπράτσου. Με 38άρι nut και δεν είναι ούτε πολύ χοντρό αλλά ούτε και λεπτό. Και οι διαστάσεις αυτές διευκολύνουν στο κυνήγι του πρώτου τάστου. Εμένα, το μπράτσο, μου αρέσει αρκετά.
Προσωπικά, ιδιαίτερο neck dive δεν είδα και δεν έχω και καμιά ζώνη πλάτους λεωφόρου.
Πάντως, ψέματα να μην λέω, ένα 32άρι μπάσο με το ίδιο σώμα θα ήταν απλά ιδανικό (για μένα) και πιο ζυγισμένο. Και οπτικά, και στο χέρι (μου).
Παρεμπιπτόντως και στο πόδι (καθιστός) δεν ζυγίζει άσχημα αλλά δεν είναι και ιδανικό. Έχω παίξει και με πολύ χειρότερα διάσημα μπάσα.
Ο ήχος. Εδώ θα περιμένετε λίγο. Και αυτό γιατί δεν έχει σεταριστεί ακόμα καλά.
Όταν όμως ο διακόπτης πάντως στη μέση (και οι δύο μαγνήτες on) και passive, ο ήχος είναι απλά ΜΠΑΣΟΥ. Και αυτόν μόνο να είχε, ευχαριστημένος θα μουνα. Καλά λένε Pbass on steroids. Δεν έχει ακριβώς τον ήχο του P-Bass ή το midrangeness των Μusicman όπως υποθέτουν μερικοί λόγω φύσης αλλά και θέσης μαγνητών. Έχει κάτι δικό του που έχει και από τους δύο κόσμους. Ίσως (προφανώς) γιατί είναι G&L. Κάποια στιγμή θα προσπαθήσω να ανεβάσω και κλιπάκια.
Μου φαίνονται λίγο αδύναμοι οι μαγνήτες αλλά μάλλον φταίει το setup.
Το δε active κύκλωμα, ειδικά στο treble boost και στο σπίτι μου (όχι αλλού) λειτουργεί καταπληκτικά σαν ραδιόφωνο. Άψογη λήψη ;D. Προφανώς λίγη θωράκιση (shielding στα Ελληνικά) στο καπάκι (γιατί το ξύλο μου φαίνεται ότι έχει το shielding paint) μάλλον θα ωφελούσε.
To bass pot έχει ένα ζήτημα με ένα απότομο σκαλοπάτι στη μέση του. Άνοιξα να το δω αλλά δεν μπορείς να καταλάβεις και πολλά εκεί μέσα. Φαίνεται πάντως το συγκεκριμένο να είναι λιγότερο καλής ποιότητας απ’ ότι τα άλλα δύο που μου βγάλαν τη πίστη για να βγάλω τα knobs τους (ζήτω – και πάλι – το WD40). Το jack σα να κάνει λίγα νερά αλλά εκεί μέσα στη κόλαση των καλοδιακοπτών, είναι το μόνο εύκολο να αλλάξεις. Όπως εύκολο είναι να αλλάξεις το ολοκληρωμένο του προενισχυτή (η «καλή» version 1.1) αφού είναι πάνω σε 8pin socket και όχι πάνω στη πλακέτα. Η χαρά του tweaker…..
Η ξεχωριστή (πάνω στο ξύλο) θήκη για την 9voltη μπαταρία είναι τόσο στενή που αν η μπαταρία είναι χιλιοστά μεγαλύτερη (ναι, συμβαίνει) δεν χωράει.
Εν ολίγοις (ή μάλλον εν πολλοίς) δεν ξέρω, είναι νωρίς ακόμα και έχουμε πολλά να δούμε αλλά «I think this is the beginning of a beautiful friendship»
Είναι προφανές όμως ότι ο Leo got it right the first time but kept perfecting it…...
Όπως γνωρίζουμε οι περισσότεροι, η GASίτιδα πεθαίνει δύσκολα και υπάρχουν τρείς τρόποι να την ξεπεράσεις:
Α) Να ωριμάσεις
Β) Να κάνεις ψυχανάλυση
Γ) Να το διασκεδάσεις εφόσον το αντέχεις οικονομικά.
Απεχθάνομαι το Γ (ως ψυχαναγκαστικά ψυχαναγκαστικός) αλλά και οι προσπάθειες μου για Α και Β ακόμα δεν έχουν ευοδωθεί, οπότε θα με υπομείνετε για λίγο, αν δεν πάτε σε άλλο thread.
Tα παρακάτω δεν αποτελούν ένα εμβριθές review γιατί ακόμα το μαθαίνω και με μαθαίνει (και δεν βρίσκω αρκετό χρόνο να αφιερώσω σε αυτή τη διαδικασία), λόγω και ενθουσιασμού και κάποιων που με έπρηξαν, είπα να το μοιραστώ μαζί σας μιας και δεν κυκλοφορούν πολλά ASAT στην (ελληνική) πιάτσα..
Από καιρό λοιπόν ήθελα κι εγώ αυτό το μπασάκι και όταν η ώρα η κατάλληλη ήρθε, το χτύπησα.
Το πιο κλασσικό σχήμα του Fender (χρόνια του πολλά) αλλά δεν υπάρχει σε μπάσο (πέραν του συγκεκριμένου).
Είναι του Fender αλλά δεν είναι Fender.
Έχει μαγνήτες διπλούς και διακόπτες τρεις (όπως το L-2000) και παραμετροποιήσεις αρκετές. Αctive αλλά και passive.
Ένα ωραίο Jazz Bass μπράτσο maple (quartershawn) με παλλίσανδρο (sic) και καλοβαλμένα medium-jumbo τάστα. Δεν είμαι τρομερός φαν των JB μπράτσων αλλά εδώ αλλάζει το πράμα και θα δούμε γιατί παρακάτω.
Οι έξι βίδες (χωνευτές και όχι με πλάκες της πλάκας) που κρατάνε το μπράτσο στο σώμα προτιμούνται (από εμένα) μακράν από τις τρίβιδες με το tilt των αρχικών μοντέλων.
Και quilted maple over ash redburst semi-hollow (χελ γιέα.) σώμα..
Τα κλειδιά του είναι μπροστά αλουμινένια . Η δικαιολογία είναι για να είναι πιο ελαφρύ και να μην υπάρχει neck dive. Πίτσες εμπριμέ. Τα γραμμάρια το μάραναν….Αλλά έχουν καταπληκτική αίσθηση.
Όπως απίθανη αίσθηση έχει και αυτή η υπέροχη γέφυρα του. Πέραν του γεγονότος ότι (για μένα) είναι πιο όμορφη και πιο λειτουργική από την λαμαρίνα της Fender, είναι και πιο πρακτική βρε παιδί μου. Μπορείς να παίξεις πενάτα , με το χέρι στη γέφυρα χωρίς να σου γδέρνουν τα χέρια οι κωλόβιδες.
Να και τα specs από την μαμά:
Pickups- 2 G&L Magnetic Field humbucking pickups.
Controls- G&L Tri-tone active/passive electronics; 3-way mini-toggle pickup selector, series/parallel mini-toggle, preamp control mini-toggle (off/on/on with high end EQ boost).
Neck Wood- Hard Rock quartersawn Maple w/rosewood Fretboard.
Neck Radius- 12" (304.8mm)
Width at Nut- 1 1/2" (38.1mm)
Bridge- G&L Saddle Lock w/ Chrome plated saddles
Tuning keys- Custom G&L "Ultra-Lite" w/ aluminum tapered stringposts.
Να το βάλουμε και στη ζώνη λοιπόν………….
Ούπς !! Διαφορετικό από τα JB & PB το ζύγισμά του. Το πάνω κέρατο που λείπει αλλάζει τα πράγματα. Προσωπικά, το μικρότερο σώμα του (πολύ λίγο μεγαλύτερο από μία telecaster – τουλάχιστον την δική μου - σε μήκος αλλά και πάχος - 4,5cm) μου αρέσει. Και για κάποιο ανεξήγητο λόγο, μου αρέσει που είναι slab. Αν και μεγαλώνοντας τα κοψίματα βολεύουν στην βόλεψη του σωσσιβίου ;D μου αρέσει αυτή η agricultural αίσθηση στιβαρότητας και χάρης παρόμοιας με ένα Lada ή μια Harley (διαλιέχτε).
Υπάρχουν δύο strap buttons στο πίσω μέρος για να βρείτε αυτό που βολεύει εσάς. Το μπροστινό strap όμως είναι αυτό που αλλάζει τα πράγματα. Ως γνωστόν, το κέρατο στα Jazz & Precision μπάσα βρίσκεται πάνω από το 12ο τάστο ενώ στα ASAT βρίσκεται πάνω από το 16ο. Και so what ? Ε, γουατ και παραγουατ καθότι όταν κάτσει καλά επάνω σου το μπάσο, «σπρώχνει» το μπράτσο λίγο πιο μακριά και σε μας που δεν γεννηθήκαμε 1,90 με κουπιά για άκρα , τα κλειδιά φαντάζουν μια μακρινή υπόθεση. Το κούρδισμα της σολ προϋποθέτει πλήρη έκταση χειρός (μάλιστα κε Γυμνασειάρχα). Και εκεί είναι που έρχονται handy οι διαστάσεις του μπράτσου. Με 38άρι nut και δεν είναι ούτε πολύ χοντρό αλλά ούτε και λεπτό. Και οι διαστάσεις αυτές διευκολύνουν στο κυνήγι του πρώτου τάστου. Εμένα, το μπράτσο, μου αρέσει αρκετά.
Προσωπικά, ιδιαίτερο neck dive δεν είδα και δεν έχω και καμιά ζώνη πλάτους λεωφόρου.
Πάντως, ψέματα να μην λέω, ένα 32άρι μπάσο με το ίδιο σώμα θα ήταν απλά ιδανικό (για μένα) και πιο ζυγισμένο. Και οπτικά, και στο χέρι (μου).
Παρεμπιπτόντως και στο πόδι (καθιστός) δεν ζυγίζει άσχημα αλλά δεν είναι και ιδανικό. Έχω παίξει και με πολύ χειρότερα διάσημα μπάσα.
Ο ήχος. Εδώ θα περιμένετε λίγο. Και αυτό γιατί δεν έχει σεταριστεί ακόμα καλά.
Όταν όμως ο διακόπτης πάντως στη μέση (και οι δύο μαγνήτες on) και passive, ο ήχος είναι απλά ΜΠΑΣΟΥ. Και αυτόν μόνο να είχε, ευχαριστημένος θα μουνα. Καλά λένε Pbass on steroids. Δεν έχει ακριβώς τον ήχο του P-Bass ή το midrangeness των Μusicman όπως υποθέτουν μερικοί λόγω φύσης αλλά και θέσης μαγνητών. Έχει κάτι δικό του που έχει και από τους δύο κόσμους. Ίσως (προφανώς) γιατί είναι G&L. Κάποια στιγμή θα προσπαθήσω να ανεβάσω και κλιπάκια.
Μου φαίνονται λίγο αδύναμοι οι μαγνήτες αλλά μάλλον φταίει το setup.
Το δε active κύκλωμα, ειδικά στο treble boost και στο σπίτι μου (όχι αλλού) λειτουργεί καταπληκτικά σαν ραδιόφωνο. Άψογη λήψη ;D. Προφανώς λίγη θωράκιση (shielding στα Ελληνικά) στο καπάκι (γιατί το ξύλο μου φαίνεται ότι έχει το shielding paint) μάλλον θα ωφελούσε.
To bass pot έχει ένα ζήτημα με ένα απότομο σκαλοπάτι στη μέση του. Άνοιξα να το δω αλλά δεν μπορείς να καταλάβεις και πολλά εκεί μέσα. Φαίνεται πάντως το συγκεκριμένο να είναι λιγότερο καλής ποιότητας απ’ ότι τα άλλα δύο που μου βγάλαν τη πίστη για να βγάλω τα knobs τους (ζήτω – και πάλι – το WD40). Το jack σα να κάνει λίγα νερά αλλά εκεί μέσα στη κόλαση των καλοδιακοπτών, είναι το μόνο εύκολο να αλλάξεις. Όπως εύκολο είναι να αλλάξεις το ολοκληρωμένο του προενισχυτή (η «καλή» version 1.1) αφού είναι πάνω σε 8pin socket και όχι πάνω στη πλακέτα. Η χαρά του tweaker…..
Η ξεχωριστή (πάνω στο ξύλο) θήκη για την 9voltη μπαταρία είναι τόσο στενή που αν η μπαταρία είναι χιλιοστά μεγαλύτερη (ναι, συμβαίνει) δεν χωράει.
Εν ολίγοις (ή μάλλον εν πολλοίς) δεν ξέρω, είναι νωρίς ακόμα και έχουμε πολλά να δούμε αλλά «I think this is the beginning of a beautiful friendship»
Είναι προφανές όμως ότι ο Leo got it right the first time but kept perfecting it…...
