Η αλήθεια είναι κάπου στην μέση. Η δική μου classic 70s (natural & maple) είναι από τις αγαπημένες μου! Το "στησιμό" της σαν κιθάρα είναι πολύ προσεγμένο, και είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ κοντά στην Αμερικάνικη Vintage reissue. Έχω την τύχη να τις έχω και τις 2 οπότε η σύγκριση είναι η εξής. Παίζοντας με την Μέξικο 70ς για αρκετή ώρα, αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι κρατάς μια εκπληκτική κιθάρα (με προσανατολισμό τον χαρακτήρα της, πάντα δηλαδή Fender 70s) με φοβερό τόνο. Αν καπάκι αλλάξεις κιθάρα και βάλεις την Αμέρικαν Vintage 70s reissue, τότε κατευθείαν πας 5 σκαλιά επάνω στον ήχο και στο feel. Δυστυχώς κάποια πράγματα δύσκολα γράφονται και περιγράφονται.
Παρ όλο που και οι δύο διαθέτουν Vintage alnico 5 pickups, η διαφορά είναι τεράστια με τους αμερικάνικους. Η πλάκα όμως είναι ότι οι Μεξικανικοί ΔΕΝ είναι καθόλου ΜΑ καθόλου για πέταμα ή ψόφιοι. Έχουν το ίδιο πάνω κάτω χρώμα στον ήχο με τους Αμέρικάνικους vintage κάτι διαρκώς τους λείπει αλλά σου αρέσει τόσο που ΔΕΝ τους αλλάζεις. Είναι αρκετά bright, όσο και μέτριου σχετικά output, όμως το ΠΕΡΙΕΡΓΟ είναι ότι ΔΕΝ θα τους μισήσεις (κάτι το οποίο συμβαίνει με τους Μεξικάνικους μονούς από τα στάνταρντ μοντέλα. Εκεί μία που τους άκουσες και μία που σιγά να μην τους ξανακούσεις.... ψάχνεις να δεις τι καλό έχει ο Duncan ;D ;D με την μία)
Πάντως σε γενικά πλαίσια επειδή ο ήχος είναι κάτι υποκειμενικό, αλλά ο χαρακτήρας της 50ς - 60ς - 70ς και modern 80s - 90s εποχής είναι σαφώς διακριτός ανάλογα την περίοδο.
Θέλω να πω πως αν άκουσες την Μέξικο 70ς δεν θα πάς να πάρεις την CP 50s και να περιμένεις ΄΄οτι απέκτησες πάνω κάτω το ίδιο που άκουσες από την 70ς.
Τέλος από την classic σειρά της Fender Mexico δεν έχω ακούσει καμία κακή κιθάρα αλλά έχω παίξει όμως με ασετάριστες (από εργοστάσιο) πανάλαφρες, πολύ βαριές, κτλ.
Την δική μου π.χ την επέλεξα για το λόγο ότι ήταν πιό ελαφριά από μία μάυρη με maple, που ήταν ασήκωτη, και επειδή μου φάνηκε ότι ήταν λίγο πιό "γεμάτη" ως κιθάρα η natural. Προσοχή όμως, ΚΑΙ οι δύο "τό χαν" που λέμε.
έχω παίξει και με 60ς - 50ς. Τα ίδια πάνω κάτω ισχύουν και εκεί. Άλλωστε τιμολογιακά και μόνο, οι σειρές classic είναι κατά πολύ πιό πάνω από τις απλές στάνταρντ και ακριβότερες καμιά φορά από την σειρά deluxe Mexico. Αυτό σημαίνει ότι είναι πιό προσεγμένες σαφέστατα.
Τώρα αν είσαι λάτρης των 50ς ή 60ς εκεί έχεις και τις 2 καινούργιες επιλογές της σειράς classic player, και χωρίς να αποχωρίζεσαι το "ηχόχρωμα" και τον τόνο των 2 δεκαετιών αυτών, αγοράζεις μία κιθάρα με πιό μοπντέρνα χαρακτηριστικά, τα οποία βολεύουν συν τοις άλλοις και στο παίξιμο (playability) αλλά και ακουστικά αφού προσφέρονται με κορυφαίους μαγνήτες.