boukas είπε:
Καλά το long tenon είναι ένας σημαντικός παράγοντας, αλλά όχι και ο μόνος που θα κάνει μια κιθάρα καλύτερη από μια άλλη. Απλώς σε δύο ίδιας ποιότητας και σε χαρακτηριστικά κιθάρες, υπερτερεί αυτή του Long tenon στον ήχο (και όχι στο playability). Τώρα αν όλα τα άλλα είναι για κλωτσιές, τί να σου κάνει και το άμοιρο το l.t.?
Εκει θα συμφωνησω και εγω. Ειναι ο συνδυασμος πολλων μικροστοιχειων που θα κανουν μια κιθαρα "καλη" ή "κακη".
Οσο για το long neck tenon, πιστευω πως τουλαχιστον το ιστορικο υποβαθρο μπορω να το αναλυσω:
Το '68, λογω της μεγαλης πλεον ζητησης που ειχε η Les Paul, αρχισε να την παραγει ξανα η
Gibson. Ολα ηταν καλα μεχρι τα τελη του '69 (αν δεν κανω λαθος), οπωτε και την
Gibson την αγορασε μια εταιρια εν μερει απο το Εκουαδορ
,η Norlin Corporation. Για να κοπουν λοιπον οι τιμες παραγωγης και να αυξηθει ο ρυθμος παραγωγης, εγιναν αρκετες αλλαγες:
1) Τα Tops δεν αποτελουνταν πλεον απο 2-piece maple αλλα απο 3-piece.
2) Τα σωματα εγιναν pancake (με λιγα λογια, ενα πολυ λεπτο κομματι maple αναμεσα σε δυο πιο χοντρα κομματια mahogany)
3) Και φυσικα, για να μην τα πολυλογω, το Long Neck Tenon αλλαξε και αρχισαν να παραγονται κιθαρες με transitional neck tenon (με αλλα λογια, neck tenon που εφτανε μεχρι το pickup cavity, αλλα που δεν περνουσε κατω απο το μαγνητη). Η αλλαγη σε short tenon θα γινοταν πλεον το '75, αλλα υπαρχουν κιθαρες ακομα και απο το '76 που εχουν ακομα to transitional.
Η αλλαγη απο μακρυ σε κοντο tenon εγινε επειδη ηταν πολυ πιο ευκολο να ρυθμιστει σωστα το μπρατσο πανω στην κιθαρα με αυτον τον τροπο. Ετσι γλυτωναν και χρονο αλλα και χρηματα, με αποτελεσμα βεβαια να πεσει αρκετα η επιδοση των les paul κατα αυτη την περιοδο (λενε παντα).
Στο τελος παιδια, εγω πιστευω πως It's not the length that counts, it's how you use it!
