Τι έγινε ρε παιδιά, λίγο έλειψα και σκάσανε οι ατομικές??...
Με στεναχωρεί το γεγονός... αλήθεια.
Μην βριζόμαστε βρε παιδιά...
Να εκφράσω μια άποψη ενωτική αν μου επιτρέπετε, γιατί κάπου στην μέση πάντα πρέπει να συναντιόμαστε... :wink:
Και οι Clash είναι "είδωλο" κατά την γνώμη μου, αλλά και οι King Crimson που παίζουν παπάδες. Οι μεν με την μουσική ανατροπή και τον τσαμπουκά σε καιρούς που το απαιτούσε και οι δε με την ιδιαίτερη παρουσία τους που βασίζεται στην βαθιά μουσική "γνώση". Το ένα δεν αναιρεί αλλά ΟΥΤΕ υποσκιάζει το άλλο.
Αν δεν υπήρχε η μουσική διαφοροποίηση και διαφορετικοί τρόποι έκφρασης δεν θα υπήρχε μουσική για όλα τα γούστα...
Όσον αφορά την μουσική γνώση ας κάνει ο καθένας ότι νομίζει καλύτερο για τον εαυτό του. Αν γουστάρει ο άλλος να μην ξέρει τίποτα (θεωρητικά πάντα) και να μου γράφει μετά το Stairway to heaven ας το κάνει και εγώ θα τον θαυμάσω. Αν γουστάρει επίσης να έχει 3 πτυχία φούγκας και να μου γράφει το Lamb lies down on Broadway, μαγκιά του, πάλι θα τον θαυμάσω.
Τέλος θέλω να πω ότι απο την μία, αν δεν έχει κάποιος θεωρητικό υπόβαθρο χάνει κάποια από αυτά που θα μπορούσε να παίξει ίσως. Από την άλλη όμως όσο γίνεται βαθύτερη η γνώση χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να μην πέσει κάποιος στην "κάθετη πτώση". if u know what i mean :wink:
Παράδειγμα (μπορεί λίγο αστοχο αλλά έχει σχέση αν το σκεφτεί κάποιος...): Όταν ήθελα να βελτιώσω τις κλιμακές μου μια περίοδο και επηρρεασμένος από το να παίξω πιο γρήγορα, έφερα το χέρι μου κάθετα στην ταστιέρα για να το πετύχω. Επαιζα έπαιζα μελετούσα και μετά από κανένα 2μηνο παρατήρησα ότι είχα χάσει το vibrato που είχα όταν είχα πλαγιαστό το χέρι. Έτσι ξαναγύρισα σε rock παίξιμο γιατί αυτό με αντιπροσώπευε καλύτερα... και έχασα έτσι ένα μέρος από την ταχύτητα στα σολάκια.
Το τι θέλω να πώ με αυτό το αφήνω στην κρίση του καθενός... :wink:
Sorry για το μεγάλο post.